عزت‌نفس پایین در کودکان می‌تواند به شکل مقایسه مداوم خود با دیگران، ترس از شکست، تسلیم شدن سریع، خودگویی منفی، کمال‌گرایی، وابستگی به تأیید دیگران و دشواری در روابط دیده شود. این رفتارها همیشه به معنای ضعف یا ناتوانی کودک نیستند، بلکه ممکن است نشان دهند او تصویر مثبتی از خودش ندارد و اشتباه یا شکست را نشانه بی‌ارزش بودن خود می‌داند. تقویت عزت‌نفس کودک نیازمند تجربه‌های واقعی از توانمندی و استقلال است. بهتر است کودک فرصت داشته باشد متناسب با سن خود تلاش کند، تصمیم بگیرد، مسئولیت بپذیرد و حتی اشتباه کند. مقایسه نکردن او با دیگران، توجه به تلاش و پیشرفت به جای نتیجه نهایی، عادی دانستن اشتباه و جدا کردن رفتار نادرست از ارزش شخصی کودک، نقش مهمی در شکل‌گیری احساس خودارزشمندی دارد. کودک زمانی تصویر سالم‌تری از خودش می‌سازد که احساساتش شنیده شوند، پیشرفت‌های کوچک او دیده شوند و بداند محبت و پذیرش والد فقط به موفقیت‌هایش وابسته نیست. تجربه مداومِ تلاش کردن، شکست خوردن، دوباره ادامه دادن و داشتن مسئولیت به کودک کمک می‌کند به‌تدریج استقلال، اعتماد به توانایی‌های خود و عزت‌نفس بیشتری پیدا کند.