برچسب: سئوالات کودکان

والدین برای پرسشگری کودک باید برنامه داشته باشند.

یکی از مهارت‌ های اساسی در پروسه توانمند سازی کودکان ، مهارت حل مساله است و بی تردید طرح پرسش‌ های مناسب، شاه کلید حل مسائل است. لذا بهترین راه حل یک مساله این است که اول به سوالات بهتری برسیم. همچنین سوالات قسمت حیاتی ارتباطات هستند، ولی نقش آنها در تفکر همیشه آشکار نیست. این جاست که مهارت‌ های تفکر پرسشی می‌تواند گرانبها باشد و والدین برای پرسشگری کودک باید برنامه داشته باشند. سوالات قسمت حیاتی ارتباطات هستند و اگر روحیه پرسشگری کودک را در فرزندان مان تقویت نماییم، طبیعتا می توانیم کمک شایانی در رشد و شکوفایی ذهن او داشته باشیم.

نتایج عالی از سوالات عالی آغاز می‌شود. جوزف ادواردز

از جمله فوایدی که می‌توان برای تقویت پرسشگری و به طور خاص پرسشگری کودک برشمرد این موارد هستند:

درگیری فکر و ذهن، فهم ضعف‌ ها، جمع بندی فکر، تشخیص راه درست، روشن شدن ذهن، ارتباط بهتر با دیگران، کسب تجربه، یادگیری، زندگی بهتر، یافتن راهکارهای جدید، حل مشکل، منطقی شدن، تمرین استدلال، کاهش اشتباهات، به تصمیمات قاطع دست یافتن، افزایش دانش و آگاهی، مقایسه بین روش‌ها و راهکارها.

اما در مقابل فواید پرسشگری ، آسیب های عدم پرسشگری کودک مطرح هست که عبارتند از:

پرسشگر نبودن کودک درگیری ذهنی بیشتری برای او ایجاد می‌کند، سوالات ذهنی باقی می‌ماند، طرح نکردن پرسش، فشار و استرس زیادی به کودک وارد می‌کند و همینطور دست نیافتن به راه حل‌های بهتر از آسیب های عدم پرسشگری کودک می باشد.

در ادامه مطلب اشتباهات مادران در خصوص پرسشگری فرزندان شان را ارائه می‌دهم، جالب است بدانید اینها کارهای روزمره‌ی والدین هستند ولی بعد از آموزش تقویت روحیه پرسشگری در کودکان شان ، متوجه می‌شوند که ر فتارهای اشتباهی با فرزندان خود داشته‌اند.

1. به سوالات پسرم اهمیت ندادم و خوب گوش نکردم حتی به وجود و حضور پسرم توجهی نکردم. ( المیرامیرغفاری )
2. برای فرزندانم وقت نمی گذارم و زمان کمی را برای بازی کردن با صرف می کنم.( المیرا میرغفاری )
3. گاهی اوقات از پرسیدن سوال تکراری فرزندم تا حدودی عصبانی می شدم ولی هم اکنون که جواب یکی ازسوالاتش را که واقعا نمی دانم می خواهم لطفا راهنمایی کنید چگونه به او پاسخ دهم. مثلا وقتی داستان برایش تعریف می کنم می گویم یکی بود یکی نبود میگه چرا یکی نبود؟ سوالاتش را با سوال جواب دادم و نظر خود او را هم پرسیدم خود او هم نمی دانست. به نظر شما چه جوابی بدهم بهتر است؟ اینکه کودک باید بداند که چه موقع کجا و چه طور چه سوالی را از چه کسی بپرسد را در قالب یک مثال لطفا توضیح بیشتر بدهید. ( زینب مثنوی خوان )
4. نسبت به سوالات کودکم بی توجه بودم.( لیداقلی زاده )
5. به سوالات فرزندم جواب های بی معنی می دادم. ( لیداقلی زاده )
6. به سوالاتش می خندیدم و در جمع مطرح می کردم. ( لیداقلی زاده )
7. در قبال سوالی که بزرگتر از سنش بود عصبانی می شدم چون می ترسیدم. ( لیداقلی زاده )
8. اگر فرزندم سوالاتی درمورد بدنش می پرسید و کنجکاوی می کرد او را دعوا و تهدید می کردم مثلا می گفتم صبح از خواب بلند میشی می بینی نیست. ( لیداقلی زاده )

9. پرسشگری فرزندم را تقویت نمی کردم اصلا نمی دانستم که باید تقویت شود. ( لیداقلی زاده )

10. . هنگام پرسش های زیاذ فرزندم عصبانی می شدم. ( معصومه مهرانی ) .
11. .توجه نکردن به پرسش های فرزندم (معصومه مهرانی)
12. در بعضی مواقع جوابی برای پرسشهای فرزندم ندارم. ( معصومه مهرانی )
13. گاهی بعد از چند سوال و  جواب دادن فرزندم کم می آورم و با لحن تند میگویم کافیه. اصلا من دیگه نمی تونم جوابت رو بدم .( مریم علیزاده )
14. گاهی جریان زیاد سوال پرسیدن فرزندم را در حضور خودش برای مادرم تعریف می کنم که متوجه میشم حساس و ناراحت شده است. (مریم علیزاده )
15. پسرم خیلی کنجکاو است و خیلی سوال می پرسد. من سعی می کنم تا جایی که می توانم جواب سوالاتش را بدهم ولی وقتی از پدرش سوال می پرسد ایشان استقبال نمی کنند و مشکل بزرگی که وجود دارد پدرش اصلا با پسرم جور نیست به همین دلیل پسرم بیشتر سوالاتش را با من مطرح می کند و همیشه می گوید بابا به حرف های من گوش نمی دهد. ( زمانیان )
16. گاهی به او بی اعتنایی می کردم و این موضوع باعث ناراحتی او هم میشد. (زینب احسانی)
17. از پرسیدن سوالات زیاد فرزندم عصبانی می شدم و بعضی وقتها برای اینکه او را اذیت نکنم با عصبانیتم از کنارش می رفتم .( زینب احسانی )
18. شاید اشتباه دیگرم این بود که راجع به بعضی چیزها بارها برایش توضیح می دادم. ( زینب احسانی )
19. سریع پاسخ دادن به سوالات فرزندم ( زهرا کریمی شیرودی )
20. عصبانی شدن و داد زدن هنگام پرسیدن سوال فرزندم ( زهرا کریمی شیرودی )
21. بعضی وقتها به سوالات پسرم اهمیت نمی دادم. ( زهرا کریمی شیرودی )
22. شاید در اختیار قرار دادن وسایلی که از آنها سوال می پرسید ( زهرا کریمی شیرودی )

23. خندیدن به بعضی سوالات بزرگتر از سن فرزندم. ( زهرا کریمی شیرودی )

24. توضیح کامل دادن در جواب سوالات فرزندم. ( زهرا کریمی شیرودی )
25. دقیقا مطمئن نیستم که روش خودم اشتباه بوده، چون وقتی مستقیم از فرزندم می خواهم که سوال نکند، می پذیرد و دیگر سوال نمی کند ولی هنوز نمی دانم جواب کامل و درست دادن در این سن هنگام پرسشگری کودک کار درستی است یا فقط وقت الکی صرف کرده ام؟ (فرنوش حسینی)
26. با توجه به آموزش ها فکر می کنم باید فرزندم را مجبور به فکر کردن می کردم و از او می خواستم نظر خودش را بدهد و یا بگوید او چه فکر می کند؟ ( فرنوش حسینی )
27. چون مشغول کارهای خانه هستم هنگامی که سوال می پرسید یا جوابش را نمی دادم یا سریعا جوابش را می دادم و حواسش را از موضوع پرت می کردم که به کارهایم برسم. ( مونا تهرانی )
28. هنگام بازی کردن وقتی در حال کشف کاری بود یا سوالی برایش پیش می آمد من اجازه کشف و تجربه را نمی دادم و می گفتم نه این جوری درست نیست باید این جوری باشه. ( مونا تهرانی )
29. چون در مقابل بعضی از پرسش های کودکم اطلاعات کافی نداشتم جواب بعضی از آنها را نمی دادم. ( مونا تهرانی )
30. توجه کمی به پرسش های کودکم می کردم .(نرگس کار دان)
31. رو در رو به فرزندم نگاه نمی کردم .(نرگس کاردان)
32. به کودک چطور و کجا و چه موقع و چه نوع سوال پرسیدن را آموزش ندادم. ( نرگس کاردان )

33. به پرسشگری کودک برای تبدیل آن به کنجکاوی توجه نداشته ام. ( نرگس کاردان )

34. از اینکه او همیشه سوالاتش را از من می پرسد عصبانی می شدم و می گفتم که از پدرش نیز بخواهد که به سوالاتش جواب دهد. ( فاطمه دلیر )
35. صبر وحوصله نداشتم که به سوالات پی در پی فرزندم جواب دهم. ( فاطمه دلیر )
36. عصبانیت موقع سوال کردن، تکرار جمله من نمی دانم، هدایت به سمت کسی دیگر برای گرفتن جواب سوالش و دعوت دخترم به سکوت کردن موقع خواندن داستان تا در ادامه مطلب به جواب سوالاتش برسد. ( خدیجه احمدی )
37. فرزندم از همه سوال می کند. ( خدیجه جمشیدی )
38. از سوالات فرزندم تعجب کردم و پاسخ دادم ولی مسخره نکردم. ( خدیجه جمشیدی )
39. به پرسش های فرزندم گوش می دادم ولی رو در رو به او نگاه نمی کردم و جواب می دادم. ( خدیجه جمشیدی )

40. تهدید و توهین و بی اعتنایی و دادن القاب منفی به کودکم را هنگام سوال پرسیدنش انجام دادم . ( خدیجه جمشیدی )

41. با بازی اش گوش می کردم و فقط می گفتم که کجاش اشتباه است این کار را نکن. ( خدیجه جمشیدی )
42. اشتباهی که تا حالا انجام دادم جواب ندادن سوال فرزندم به خاطر صحبت کردن با دیگران و موکول کردن آن به وقت دیگر که باعث فراموش شدن سوال فرزندم شده است. (سعیده یزدی)
43. من نباید در مقابل سوال نابجای فرزندم عصبانی می شدم و باید خونسرد می بودم و باید سعی می کردم با توجه به فهم و شعور و سن کودکم پاسخی مناسب پیدا می کردم و به او می دادم نه اینکه عصبانی بشوم و فرزندم را به خاطر سوال نابجای خود تنبیه می کردم حتی اگر چندین بار سوالات خود را تکرار می کرد. ( فرزانه فرزین )

44. اشتباهاتی که در این کارگاه به آن پی بردم این بود که نباید زود به سوالات فرزندم پاسخ دهم و با حوصله به سوالاتش با توجه به سنش پاسخ دهم. ( فرزانه فرزین )

45. هنگام پاسخگویی به پرسشها و سوالات فرزندم با توجه به مشغله فراوان و امور خارج و داخل منزل، قبلا پاسخ کاملی ارائه نمی شد ولی با راهنمایی های جنابعالی فرصت سوال و پرسشگری به فرزندم می دهم و تا حد امکان پاسخگوی او هستم. ( فزرانه انجیله )
46. وقتی فرزندم سوالی دارد اگر بیکار باشم جواب می دهم ولی اگر وقت نداشته باشم و یا با دیگران در حال صحبت باشم، داد زده و می گویم صحبت ما که تمام شد شما سوال کن و وقتی عصبانی می شود تسلیم شده و اول به صحبت و سوال او توجه می کنیم. در بعضی مواقع سوال او را در جمع مطرح کرده و می خندیدیم که چگونه این سوال به ذهن او رسیده است. ( اعظم همرنگ )
47. به دلیل اینکه فکر می کردم پسرم خودش باید پرسش کردن را آغاز کند کار خاصی انجام نمی دادم و حتی قادر به پر کردن این بخش نبودم. ( شادی هورا )
48. قبل از آموزش فرصت زیادی به فرزندم برای پرسشگری نمی دادم و با سوال او سریع پاسخش را می دادم. به سوال او خوب گوش می کردم ولی اگر نگاهش هم نمی کردم برایم مهم نبود. ( فاطمه مرتضوی )

49. هنگام پرسشگری کودک سوالاتی را که به نظرم بی مزه بود را اهمیت نمی دادم . ( منیژه سادات مشعشعی )

50. .وقتی بی حوصله بودم به سوالات فرزندم جواب نمی دادم و سکوت می کردم . ( منیژه سادات مشعشعی )
51. .سکوت در برابر پرسشگری کودک و سوالات فرزندم و پرت کردن حواسش به جای اینکه به فکر بیندازشم و حس کنجکاوی را در او تقویت کنم. ( نفیسه چراغعلی )
52. از کلمه نمی دونم استفاده می کردم که باعث عصبانی شدن دخترم میشد . هنوز نتوانستم یادش بدم که کجا و چطور چه سوالی را از چه کسی بپرسد. باید با بیان داستانها و در قالب بازی موقعیت های سوال پرسیدن را به کودک آموزش داد. ( نفیسه چراغعلی )
53. از سوالات و حرکاتی که پشت سر هم و پی در پی انجام می داد و می پرسید کلافه و عصبی می شدم .  اهدافم را نمی دانستم و تلاش کافی نداشتم. ( فهیمه قربانی )

من در کارگاه تکنیک‌های برخورد با پرسشگری کودک تکنیک هایی کاربردی را ارائه داده ام تا شما با استفاده از آن بتوانید پرسشگری را در فرزند خودتان تقویت نمایید.

از تربیت فرزند خود لذت ببرید.
دوستدار شما: محمد مهدی زمان وزیری